2007/May/15

Too late

วันนี้เป็นวันที่ฉันรู้สึกเสียใจมากๆวันหนึ่งในชีวิต

ฉันเคยร้องไห้เพราะหนังสือที่ฉันอ่านอย่างรุนแรง

แต่ความรู้สึกนั้นก็ค่อยๆจางหายไป เมื่อเวลาผ่านไป

แต่วันนี้มันไม่เหมือนกัน

วันนี้

ฉันใช้ชีวิตตามปกติ ไปโรงเรียน เรียนหนังสือ เฮฮากับเพื่อน

ใครจะรู้ได้บ้างว่าจะมีอะไรเกินขึ้น

ฝนตก...

เมื่อมาถึงบ้าน

ฉันไม่ฉงนใจเลยเมื่อป้าข้างบ้านบอกฉันว่าแม่ออกไปข้างนอก

ฉันงงนิดหน่อย คิดว่าแม่คงไปซื้อของ

เมื่อกลับมาถึงบ้าน

ฉันรีบวางกระเป๋าและซักผ้า

เมื่อเดินกลับมาดูที่โต๊ะที่ฉันวางกระเป๋าทับไว้

ฉันเจอโน้ตแผ่นหนึ่ง

บนนั้นเขียนไว้ด้วยลายมือของแม่ว่า

"ตาเสียชีวิตแล้ว แม่รีบไปก่อน

เดี๋ยวหนูตามไปเผาศพกับพ่อนะ ดูเเลตัวเองด้วยนะลูก

รักที่สุด

แม่"

ฉันอ่านไม่ถึงคำว่าแม่หรอก

แค่ประโยคแรกฉันก็ลงไปนั่งฟูมฟายกับพื้นเรียบร้อยแล้ว

ทำไมฉันถึงโง่อย่างนี้ ทำไมเอากระเป๋าทับ ทำไมไม่ทันอ่านดู

ฉันร้องไห้สักพักก็โทรไปหาแม่

แม่เป็นห่วงเรื่องการเรียนของฉันจึงให้ฉันตัดสินใจว่าจะไปจ.ตากหรือไม่

จะได้ให้พี่ข้างบ้านไปเป็นเพื่อน

ถึงตอนนี้ฉันก็รู้สึกอะไรหลายๆอย่าง

ระหว่างคุณตากับฉัน

เราเจอกันประมาณปีละ 2 ครั้ง

ถ้าปิดเทอมแม่จะใช้เวลาวันหยุดยาวที่ค่อนข้างมียาก

ไปที่จ.ตากทันที

คุณตาป่วยมานานแล้ว

เวลาไปที่นั่นก็ต้องคอยดูเเลท่าน

ฉันไม่อาจคิดได้เลยว่าแม่จะเสียใจมากแค่ไหน

เมื่อรู้ข่าว

แม่โทรมาอีกที แล้วบอกว่าวันเสาร์ให้ฉันไปที่ตากกับพี่ข้างบ้าน

ฉันรู้สึกเหมือนกับว่ายังไม่พร้อม

แต่ก็พยายามจะกลั้นน้ำตาว่าชีวิตคนเรานั้นย่อมมี

เกิด แก่ เจ็บ ตาย

เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมาฉันก็ไปอยู่ตากเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์คอยดูเเลตา ซึ่งตอนนั้นท่านอาการหนักขึ้นมาเฉยๆ( ท่านไม่สามารถเดินได้มานานแล้ว)

ตอนเราสองแม่ลูกไป เราก็ต้องดูเเลตาเพราะคุณป้าที่คอยดูเเลนั้นไปจ.เชียงราย

ตาเป็นไข้ ตัวสั่นอย่างรุนเเรง

ทำให้ฉันใจคอไม่ดี

แต่ท่านก็กลับมาเป็นปกติได้

ท่านหูไม่ค่อยดีด้วย

ฉันได้คุยกับท่าน ตอนที่ท่านกินข้าวเพียงนิดเดียว

ท่านตอบกับฉันว่า

"ตาคงใกล้ตายแล้วมั้ง"

มันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดและไม่ได่พูดอะไรออกไป

ตามีลูก 7 คน ครอบครัวยากจนแต่ก็ส่งเสียลูกทั้งหมดจนได้ดี มีความเเข็งแกร่ง

ตระกูล "ส่งต่าย"

ฉันนับถือในความเป็นผู้นำของตามาก

ตาเกลียดการพนัน

ถ้าเห็นลูกหลานเล่นตาจะเลือดขึ้นหน้าทันที

พี่สาวของฉันก็เคยโดนตาตีเมื่อรู้ว่าเล่น

มันทำให้หลานสาว(ตามีหลานสาวทั้งหมด 12 คน ไม่มีหลานชาย)

อย่างฉันไม่กล้ายุ่งกับการพนันเลย

ตาเป็นบุคคลที่แม่รักมากที่สุด

แม่ก็เป็นบุคคลที่ฉันรักมากที่สุด

ฉันรักตามากที่สุดเช่นกัน

ตอนนี้หนูคิดถึงตาจังเลย

การเขียนระบายในนี้เป็นทางออกอีกอย่างหนึ่งของฉัน

เอนทรี่นี้คงเป็นเรื่องที่น่าเศร้าเกินไป ขอโทษนะ

ps. จะไม่ทำให้ตาผิดหวังในตัวหลานสาวคนนี้เด็ดขาด

Comment

Comment:

Tweet


sa rang hae
#9 by (203.160.1.39) At 2007-10-25 11:35,
เศร้าจัง
เนี่ยเหรอที่ลูกปลาบอกว่ามีเรื่องจะเล่าหั้ยฟังอ่ะ
เสียใจด้วยนะ
เศร้าๆๆ
#8 by my_yun-cin At 2007-05-16 19:42,
ลูกปลาเค้าเสียใจด้วยนะ

เค้าอ่ะ เข้าใจลูกปลาเลยว่ารู้สึกยังไงตอนที่ได้ดูแลท่านอ่ะ
เพราะว่าเค้าก้อมีย่าที่อายุเยอะแล้วช่ายม้า

แล้วก้อแบบว่า
ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมท่านอ่ะ แล้วพอไปทีท่านก้อจำยังจำเราไม่ได้


คือแบบ...

ต้องเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆท่านอ่ะ แล้วก้อต้องพูดเสียงดังๆ แล้วท่านก้อจะจับหน้าจับตาเรา


แล้วก้อพูดว่า "สบายดีไหม" ย่าจำไม่ค่อยได้เลย

คือ น้ำตาแทบไหลอ่ะ

ขนาดเค้ายังขนาดนี้ แล้วลูกปลาต้องเสียท่านไป
แล้วท่านก้อเป็นคนที่แม่กับแม่ลูกปลารักมากๆ คงต้องเสียใจมากแน่ๆ

ก้อลูกปลาอย่าคิดมากเกินไปละ ทำใจได้เร็วๆน้า ยังมีเพื่อนๆทุกคนเป็นกำลังใจให้เสมอ

ถ้ามีอะไรไม่สบายใจก้อบอกเค้าได้น้า
กะเพื่อนๆได้นะเว้ยยยย

เพื่อนๆทุกคนรักและหวังดี

ลูกปลาในโหมดสดใส ซาบซ่ากลับมาไวๆเน้อ

กลับมาต่อสู้กะอาจารย์ ม.5 ไง ทั้งอาจารย์ลำเจียก อาจานศรีอุษา แล้วยังอาจานยุพาอีก โหดๆทั้งนั้นเลยนา

ฮิ้ววววววววววววววววววว





สู้ๆ ^^
#7 by nan (125.27.16.140) At 2007-05-15 21:49,
ขอบคุณมากๆ สำหรับทุกๆคอมเม้น

ที่เป็นกำลังใจ

ขอบคุณมากจริงๆ
#6 by geng_pla (203.172.120.18) At 2007-05-15 21:11,
สู้ๆนะค่ะ เข้มแข็งเข้าไว้ แล้วอะไรๆก็จะดี

สู้ๆ
#5 by ๐(_Kratae_)๐ At 2007-05-15 21:04,
โอ้ววว

เอนทรี่นี้น้ำตามท่วมม

เสียใจด้วยนะLP



อย่าเศร้ามากล่ะ

เด๋วเสียการเรียนเน้ออ
#4 by Nayy~~!! At 2007-05-15 20:10,
สู้ๆค่าเป้นกำลังใจให้
#3 by Adriasoss At 2007-05-15 19:52,
ลูกปลา ลีนามาเม้นให้แระน้า

#2 by ลีนา (58.147.104.132) At 2007-05-15 19:44,
รักป๋าเหมือนเดิม อิอิ
#1 by พาย (222.123.141.120) At 2007-05-15 19:38,